Dagboek van een Budgetcoach – Yes I do

budgetcoaching bruidspaar

Hij heeft al de nodige hobbels genomen voor hij mij belt. Langzaam aan was bij zijn werkgever een beeld ontstaan van afglijden. Ze waren bezorgd geworden en het was hen duidelijk dat hij samen met zijn grote liefde tegen een berg aan keek. Maar eigenlijk keek hij de laatste maanden vooral weg van die berg. Met haar Engelse achtergrond was die berg, want in het Nederlands geschreven, nog wat lastiger te bevatten.

Wanneer we voor de eerste keer samenzitten overheerst het gevoel van schaamte. Dat dit heeft kunnen gebeuren. En zoals dat wel vaker gaat bij schulden, ze worden in een schrikbarend tempo hoger wanneer je er geen oplossing voor weet.

Ik moet eerst een horde nemen merk ik, mijn voorganger had hen beiden schrik aangejaagd met een vrij negatieve houding. Oordelend en hard had hij de situatie eerder erger dan beter gemaakt omdat mijn cliënten verder in hun schulp waren gekropen. Oplossingen bleven uit en enveloppen werden niet meer geopend. Ze verliezen hun huis in Eindhoven en het wordt met een flinke restschuld verkocht. Ze kunnen gelukkig via vrienden een piepklein appartementje krijgen buiten het centrum.

We inventariseren hoe ze er nu eigenlijk voor staan. Deze lieve en bescheiden mensen hadden echt niet veel langer moeten wachten met het inschakelen van hulp. We maken samen een strijdplan en ik zie een nieuw vertrouwen en vooral nieuwe hoop ontstaan. Het wegwerken van de achterstanden nemen we voor lief, we zien het als een tijdelijke vaste last. En ze laten zien dat ze het samen kunnen! In de maanden daarna ontstaan nieuwe toekomstdromen en durven ze weer hardop na te denken over hun diepste wensen voor hun toekomst samen.

Ik steun ze door ze te inspireren wanneer het diepste punt wordt bereikt. Ik ben me er van bewust wat het voor hen moet betekenen om die ene maand bijna alleen maar uit de keukenkastjes te kunnen eten. Ze zijn samen sterk.

De maand gaat voorbij en de weg omhoog wordt echt ingezet. Zij vindt een nieuwe baan en is gelukkig in haar werk. Deze baan betaalt beter en we maken een begin met de vier spaarrekeningen die hun financiële toekomst gaan ondersteunen. En er komt er eentje bij, want bij hun diepste wensen hoort ook een bruiloft. We kijken samen naar hun wensen en de opluchting is voelbaar wanneer ze beseffen op welk moment in de toekomst die bruiloft gepland kan gaan worden. Ze zijn allebei zichtbaar ontroerd.
De kracht van een meerjarenplan geeft richting aan hun leven, hun hoop en alles wat ze voor de toekomst wensen. Ze zijn door een diep dal gegaan. Maar ze weten als geen ander wat hen samen houdt en sterk maakt.

 

Dagboek van een budgetcoach – een dappere beslissing

Dagboek van een budgetcoach - een dappere beslissing

Ik krijg koffie in de huiskamer en zijn ogen kijken mij aan. De sfeer is ongemakkelijk. Hij is hier duidelijk om zijn belang veilig te stellen.
Zij gaat ook zitten. Ze heeft mij kort daarvoor gebeld voor een afspraak. En ik weet, dit gaat helemaal niet over budgetcoaching. Dit gaat over zelfrespect.

Haar hoofd heeft al een beslissing genomen. Maar haar hart – bang voor eenzaamheid- doet nog niet mee. Hij zit tegenover haar en peilt haar gedachten. Hij kan er de woorden niet aan geven, maar hij weet het.

Met hem in de buurt kan ik de olifant in de kamer niet bespreken. Ik besluit me op de cijfers te gooien. Al gauw hebben we het over huur en over verzekeringen en wat ik hoop gebeurt; hij vertrekt. Maar eerst kijkt hij me nog even indringend aan. Hij zoekt naar woorden, hij wil zijn ontevredenheid over mijn aanwezigheid duidelijk maken maar hij slikt ze weer in.

Ik haal even opgelucht adem. Zij ook, maar ze kijkt me bedrukt aan. Ik stel haar de echte vraag: “wanneer is voor jou deze coaching gelukt? Wat hoop je te bereiken?”. Ik laat bewust het woord “budget” achterwege. De woorden komen bedachtzaam. Ze zoekt een steun in de rug om de onvermijdelijke beslissingen te nemen. Omdat ze ziet, dat ze zo niet verder kan. Haar spaargeld is als sneeuw voor de zon verdwenen. Ze heeft onlangs onder druk van hem haar handtekening gezet onder een lening. Op haar naam. Zodat ze “samen kunnen genieten”. Maar ze geniet niet.

We gaan aan de slag. En eigenlijk hoef ik deze keer niet zoveel te doen; omdat ze zelf een omslag wil maken, omdat ze zichzelf toestaat om een nieuwe keuze te maken. Blijkbaar was ik alleen maar het laatste kleine zetje dat ze nodig had. Maar ik zie wel een hele dappere vrouw die in de spiegel durft te kijken en voor zichzelf geen gemakkelijke keuze maakt. Een wijze vrouw vertelde mij ooit “waar het schuurt, kan het gaan glanzen”. En dat is precies wat er gebeurt. Het schuurt, het is niet gemakkelijk maar ze doet het. 

Een paar weken later al is het onvermijdelijke gebeurd. Zoveel nieuwe weerstand was niet zo leuk meer voor hem. Zij is een ervaring rijker. Met dat spaargeld komt het wel weer goed.

Dagboek van een budgetcoach – Je mag een nieuwe uitzoeken!

Je mag een nieuwe uitzoeken!

 

Hij zit naast me in de auto. Rond de 20 jaar oud en hij is al aan het werk. Ik heb hem even opgehaald want dat had ik beloofd. We draaien de snelweg op. Hij begint enthousiast te vertellen over de dingen die in zijn leven spelen.

Over zijn echt heel leuke vriendin. Over zijn plannen voor de komende vakantie. En… hij wil een nieuwe smartphone. Gewoon de allernieuwste! Want die heeft hij simpelweg nódig. Dus. Hij kijkt me zelfvoldaan over zijn eigen betoog aan. Maar ik zie ook de ingehouden adem. Hij verwacht dat ik mijn visie op zijn betoog ga geven. Verstandige knul. Dus hij zet zich al een beetje schrap.

“Gôh, gaaf” zeg ik. “Echt de allernieuwste? Maar wat kost dat dan per maand”? Nou dat valt dus in zijn ogen reuze mee. Iets van 60 á 70 euro per maand. En dat duurt maar 2 jaar en dan mag hij wéér een nieuwe! “Aha… dus voor -pak ‘m beet- 1600 euro heb jij zeker 2 jaar lang die nieuwe telefoon? Maar wat kost dat dan als je die telefoon zó in één keer nieuw zou kopen?”

Dat blijkt een volstrekt onhaalbare, onvoorstelbare 900 euro te zijn. Niet te doen.

“Maar bel jij dan zo veel?” vraag ik hem. Dat valt dan weer reuze mee. Hij wil gewoon veel internetten en appen. Intussen ben ik met een razendsnel rekensommetje bezig. Even kijken… grofweg 1600 euro min 900 euro aanschafwaarde is dus 700 euro. Gedeeld door 24 maanden is eh…. kort door de bocht 30 euro per maand verschil. Ik zit in de auto en achter het stuur dus het precieze rekenwerk moet maar op een later momentje. “Ok”, zeg ik tegen hem. “Dus zou jij zeggen dat je per maand voor 30 euro belt en internet?” Dat lijkt hem wat veel. Thuis heeft hij wifi.

Tijd om wat verstandige dingen te zeggen.  “Realiseer je je dat je een krediet aangaat wanneer je een ‘nieuwe mag uitzoeken’ ?” Dit is wat ik hem vertel: over die telefoon, die in een lening zit verstopt, betaalt hij rente. En die rente betaalt hij 2 jaar lang. En ook hier zijn de telecomaanbieders helemaal niet kinderachtig met die rente want die kan makkelijk op het wettelijk maximum uitkomen van 14% per jaar. Dus, wat nou als hij die gloednieuwe smartphone wél cash zou kunnen afrekenen? Blijkbaar is hij in staat om 70 euro per maand te missen, anders zou hij dit abonnement helemaal niet kunnen betalen.

In het algemeen betaal je veel geld extra door een lening af te sluiten. Stel nou dat hij even -zeg 10 of 11 maanden- stug door spaart. Telefoons dalen razendsnel in waarde. Dus de kans is groot dat hij díe telefoon over 10 of 11 maanden contant kan afrekenen. En daar pakt hij dan het allergoedkoopste abonnement bij (of prepaid) – gewoon wat in zijn situatie het handigst blijkt te zijn. Ik denk dat je dan voor 10 á 15 euro per maand klaar bent. En dan let je er op dat je zoveel mogelijk overal wifi gebruikt. Bellen kan prima via whatsapp en die techniek verbetert ook continu.

Dan is hij in de daar op volgende 13 maanden (van die periode van 2 jaar) die hij anders nog had moeten uitzitten zeker 55 euro per maand goedkoper uit (70-15=55). Dus in totaal is dat 715 euro. Voor dat geld (en de restwaarde van die eerste telefoon) kan hij álweer helemaal contant een nieuwe kopen. Op die manier blijft hij bij met nieuwe spullen, als dat is wat hij wil, zonder een fors abonnement te moeten afsluiten. Want wie zegt dat zijn omstandigheden niet veranderen? En als hij een keertje overslaat in het aanschaffen van de állernieuwste, dan staat er meteen een leuk bedrag op de spaarrekening.

Ik zie hem denken. Ik heb het pleit nog niet gewonnen, dat weet ik. Verlangen en verstand gaan niet altijd hand in hand en dit is zijn beslissing.

Dagboek van een budgetcoach – Geld bestellen

Geld bestellen

Haar hand trilt een beetje. Ze is al wat ouder, deze dame. We zitten aan tafel en kijken naar de papieren. Ze heeft een staatje voor mij gemaakt met daar op haar uitgaven. Althans, ze heeft zo goed mogelijk geprobeerd om het op te schrijven. Terwijl we praten merken we dat er een paar dingen vergeten zijn.

Wat haar huishoudboekje betreft; tot nu toe ging het altijd redelijk tot soms even wat minder redelijk. Ze vertelt me dat er best wel eens wat moeilijke momenten zijn en dat ze dan geld moet lenen. Niet bij de bank. Die willen haar geen persoonlijke lening geven. Nee, ze gaat naar een groot en landelijk postorderbedrijf. Daar kan ze geld bestellen. Maar de bedragen die ze per maand moet betalen zijn best hoog, had ze gemerkt. Hoger dan ze had gedacht en eigenlijk is het best lastig op te brengen allemaal. Ze merkt dat ze gaten met gaten begint te vullen. Van haar broer heeft ze met kerst vorig jaar ook geld geleend. En hij vraagt haar nu om het terug te betalen. Ze weet dat ze dat geld niet heeft en ze wil van mij weten of het verstandig is om weer naar het postorderbedrijf te gaan om de lening te verhogen. Ze wil geen wig tussen de familie drijven door haar geldzorgen.

Ze vertelt me dat ze tot nu toe niet één, maar een regiment aan beschermengeltjes heeft gehad. Zoveel is er gebeurd in de afgelopen jaren. Ze hadden waarschijnlijk een continurooster gemaakt, met ploegendienst. Maar waarschijnlijk lopen er nu een paar beschermengeltjes tegen een burn out aan, want de laatste tijd loopt alles minder lekker. De rek is er uit. En dat postorderbedrijf zit haar niet lekker.

Ik zie het aan haar ogen. De zorgen staan in de lijnen in haar gezicht. Ze wil zich zo graag gewoon kunnen ontspannen.

Ik kijk naar het staatje op tafel. Er staan een paar dingen op die meteen mijn aandacht trekken. Vijfenveertig euro per maand aan loterijen. Ik wil een reactie ontlokken en pak een pen en streep de bedragen door. Ze reageert meteen. “Ja, dat weet ik wel, maar als ik nou wel win dan ben ik uit de zorgen.”

Ik pak de maandbedragen er even bij die naar het postorderbedrijf gaan. En ik laat haar zien hoeveel rente ze betaalt, per maand en per jaar. Het postorderbedrijf rekent de maximale jaarlijks toegestane rente; 14%. We rekenen samen uit hoé lang ze moet afbetalen wanneer ze zich precies aan het schema houdt. Dus wanneer ze niet meer betaalt dan strikt noodzakelijk is aan rente en aflossing. Ze schrikt daar van. Dat was echt veel langer dan ze zich had gerealiseerd.

Ik vertel haar dat ze zich niet aan de ondergrens van dat schema hoeft te houden, dus dat ze gewoon meer mag aflossen als dat kan. Dat wist ze niet en ze had ook geen idee hoe dat dan moet. We lopen haar staatje verder langs en bespreken nog een aantal dingen. Ze ziet dat ze, door andere keuzes te maken, geld kan vrijmaken.

We gaan aan de slag. Ik praat met haar over alles wat ze belangrijk vindt en waar ze blij van wordt. Dat is het uitgangspunt van mijn budgetcoaching. Ze vertelt me over haar hobby’s, haar kleinkinderen en haar hondje.

Als ik weg ga geef ik haar huiswerk voor de volgende keer. Daar moet ze om lachen.

We zijn twee afspraken verder. Ze kijkt een stuk vrolijker uit haar ogen nu. We hebben de toeslagen veranderd, ze had recht op een grotere tegemoetkoming dan ze had gedacht. Ze heeft een plan nu en ze droomt hardop van een vakantie. De zon schijnt naar binnen en haar hondje kruipt heel tevreden op haar schoot. We zijn nog niet klaar, maar ze komt er wel.